Partij van de Clowns

Waar baseren we ons op?

Wij hebben als clowns hebben vooral verstand van circussen en onze doelgroep zijn kinderen. Kinderen komen bijna nooit alleen, ze komen met hun ouders, dus die zien we ook een beetje als onze doelgroep. Afgelopen zomer gebeurde er iets geks: in de nieuwe asielwetgeving werd er gestemd om de regels te veranderen voor kinderen die alleen hier zijn. Soms lukt het gezinnen in oorlogsgebied niet om met z’n allen tegelijk te vluchten. Dan kan het gebeuren dat ouders hun kinderen prioriteit vinden om in veiligheid te brengen. Als kinderen alleen vluchten en hier asiel krijgen, dan moeten die volgens de nieuwe regels twee jaar wachten tot ze hun ouders weer zien. De Partij van de Clowns wil graag kinderen met hun ouders in het circus zien. En vind het niet eerlijk als ouders en kinderen niet bij elkaar mogen zijn. Iedereen is het in Nederland toch met elkaar eens dat kinderen het recht hebben om op te groeien met hun ouders dichtbij? Als Nederland hebben we daarom ook afgesproken met andere landen dat als gezinnen uit elkaar gerukt worden door oorlog, dat we ons inspannen om hen zo snel mogelijk weer bij elkaar te brengen.

De Partij van de Clowns denkt dan ook dat de nieuwe regels, om ouders bij hun kinderen weg te houden voor twee jaar, niet ingevoerd mogen worden. Maar dit is gek toch, dat de Tweede Kamerleden regels aannemen die niet ingevoerd kunnen worden of hoogstwaarschijnlijk weer teruggedraaid moeten worden als deze kinderen straks naar de rechter stappen. De Partij van de Clowns vindt dit oneerlijke populistische politiek; oneerlijk naar de kinderen en oneerlijk naar de kiezer.

Partijen die specifiek deze regel over kinderen probeerde te voorkomen zijn Groen-Links/Pvda en hierin stemde D66, Partij voor de Dieren, Denk, SP, Volt en ChristenUnie mee. Daarom is het stemadvies van de Partij van de Clowns om voor de kinderen te kiezen, voor eerlijke wetgeving en dus voor één van deze partijen. Helaas hadden ze geen meerderheid, daarom ging de nieuwe regel toch mee in een pakket van wetgeving waarover gestemd werd. CDA stemde tegen het hele pakket nieuwe wetgeving, daarom krijgen ze het voordeel van de twijfel.

Dit voorbeeld staat niet op zichzelf. Dit is een patroon en zien we bij veel onderwerpen terug komen. We zien de andere partijen heel vaak nieuwe regels bedenken, die tegenstrijdig zijn met andere wetgeving en daarom helemaal niet ingevoerd kan worden. Het lijkt wel of ze graag in het nieuws komen met stoere taal en ze zeggen dingen waarvan ze denken dat mensen het willen horen. Zonder dat ze iets bereiken, want de plannen van deze populistische partijen kunnen vaak helemaal niet ingevoerd worden.

Waarschuwing: onderstaande poster over dit onderwerp is sarcastisch.